Ηλεκτρονικο Περιοδικο των Εκπαιδευτηριων Ι. ΤΣΙΑΜΟΥΛΗ

Έλληνας ή ΝΕΟ…ΕΛΛΗΝΑΣ;

της Εύας Ραπούση

Ένα μελαγχολικό οκτωβριανό απόγευμα σαν το σημερινό και τι καλύτερο για έναν Έλληνα από μια βόλτα στο κέντρο της Αθήνας; Να νιώσει δέος στα  πλακόστρωτα σοκάκια στην Πλάκα και το Μοναστηράκι, να θαυμάσει την Ακρόπολη και να καταλήξει σε ένα γραφικό καφέ στην Λυσίου για να χαλαρώσει πίνοντας τον καφέ του.

Ας προσγειωθούμε όμως στην πραγματικότητα… του Νεοέλληνα. Αφού ενημερώθηκε από τον κολλητό του τα νέα, ότι δηλαδή έχει αγώνα και στην καφετέρια είναι η Σούλα, η Ρούλα και η Τούλα και,  αφού το τελευταίο του τάλιρο φτάνει και περισσεύει για ένα φραπέ και ένα σουβλάκι με διπλή πίτα… μπαίνει στο αυτοκίνητο με το ηχοσύστημα και τις γυαλιστερές ζάντες και  κατευθύνεται προς την καφετέρια. Μόλις μπαίνει και κάθεται με ύφος George Clooney παραγγέλνει τι άλλο;; Έναν αγαπημένο φραπέ! Και ενώ η ομαδάρα χάνει 2-1 και τα αίματα έχουν ανάψει για τα καλά, άναψε και το τσιγάρο αγνοώντας επιδεικτικά όλες εκείνες τις ταμπελίτσες με την κόκκινη στάμπα και το λογότυπο «No Smoking»  προσφέροντας νικοτίνη ακόμα και σε αυτούς που δεν την θέλουν. Όταν η χαλαρή κουβεντούλα καταλήγει όπως πάντα στα πολιτικά, η απάντηση δεν θέλει σκέψη. Για την κατάσταση της χώρας φταίει ο χοντρούλης Καραμανλής, ο προδότης Παπανδρέου, ο «μαζί τα φάγαμε» Πάγκαλος, ο γρουσούζης Μητσοτάκης. Όλοι φταίνε, όλοι εκτός από τον ίδιο μας τον εαυτό. Ξαφνικά μου γεννιέται μια απορία. Αυτοί είναι οι απόγονοι του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη ή κάποιος από τους δώδεκα θεούς μας καταράστηκε;

Τα πάντα ξεκινούν από την παιδεία. Η προσωπικότητα ενός ανθρώπου διαμορφώνεται και από την παιδεία. Όταν μόνο τα ιδιωτικά σχολεία λειτουργούν όπως πρέπει, όταν δεν υπάρχουν μαθήματα σεξουαλικής και περιβαλλοντικής αγωγής, όταν ένας μαθητής για να σπουδάσει δεν θα πρέπει να κατέχει την γνώση αλλά την αποστήθιση, όταν τα ελληνικά πανεπιστήμια κάθε άλλο παρά ευκαιρίες δίνουν στους φοιτητές πώς περιμένουμε οι πολίτες να έχουν σωστή συμπεριφορά ή υψηλό επίπεδο μόρφωσης;

Η τέχνη είναι ένας ακόμη τομέας με τον οποίο ο Έλληνας δεν έχει και τις πιο στενές σχέσεις. Ο Έλληνας δεν έχει την απαιτούμενη μουσική παιδεία,  αφού στην μουσική κυριαρχούν τα ελαφρολαϊκά τραγούδια από αναλώσιμους τραγουδιστές χωρίς φαντασία και χωρίς χαρακτήρα. Ακόμη και τα βιβλία έχουν αντικατασταθεί από την τηλεόραση ή το διαδίκτυο και το θέατρο από φθηνές κινηματογραφικές παράγωγες που δεν προβληματίζουν ουσιαστικά τον θεατή.

Ο αθλητισμός είναι δείγμα πολιτισμού, «νους υγιής εν σώματι υγιεί» που έλεγαν και οι αρχαίοι, και ενώ στην υπόλοιπη Ευρώπη γίνονται ευρέως γνωστοί αθλητές της ποδηλασίας, του τένις, του ράγκμπι και γράφονται καθημερινά άρθρα για τα αθλήματα αυτά, στην Ελλάδα περιοριζόμαστε στο ποδόσφαιρο και το μπάσκετ, σε ντοπαρισμένους αθλητές, σε γήπεδα που χρησιμοποιούνται ως χώροι εκτόνωσης και βίας,  σε ανύπαρκτους χώρους εκγύμνασης ή σε χώρους αναψυχής και ανανέωσης. Μα φυσικά πώς να διεκδικούμε τέτοιου είδους χώρους σε μια άναρχα δομημένη πόλη που πνίγεται από το καυσαέριο, τα σκουπίδια, το τσιμέντο;

Βέβαια για το ότι οι Έλληνες δεν γυμνάζονται ευθύνεται εξίσου το κάπνισμα όπως και το φαγητό. Σύμφωνα με έρευνες είμαστε πρώτη χώρα στο κάπνισμα και την παχυσαρκία. Ακόμα και αν θα μπορούσαμε να πούμε ότι το κάπνισμα είναι διέξοδος στα προβλήματα και μια κακή συνήθεια, το φαγητό δεν έχει αυτήν την δικαιολογία. Ζούμε σε μια χώρα με προϊόντα και κλίμα ξεχωριστά από τις υπόλοιπες. Έχουμε το προνόμιο να απολαμβάνουμε τα μεσογειακά, θρεπτικά και εύγευστα αγαθά όμως προτιμούμε τα φαστ φουντ και την αμερικάνικη κουζίνα. Ίσως να θέλαμε να ξεπεράσουμε σε κάτι τους Αμερικάνους. Μπράβο μας λοιπόν, τους ξεπεράσαμε στα κιλά! Μακάρι ο καθρέφτης να μπορούσε να αντικατοπτρίζει και τον χαρακτήρα μας.

Ο Έλληνας μπορεί να μην ευθύνεται κατ’ αποκλειστικότητα  για την κατάσταση αυτή όμως ο Έλληνας μπορεί και επιλέγει αν είναι Έλληνας ή Νεοέλληνας. Εάν και εφόσον αποφασίσει να είναι ένας υπεύθυνος Έλληνας που αναγνωρίζει και σηκώνει το βάρος των λαθών του, τότε σίγουρα πίσω από το μαύρο πέπλο της γενικότερης κρίσης στην χώρα μας  όλοι θα έβλεπαν στα μάτια του την γενναιότητα  του Κολοκοτρώνη, την σοφία του Σωκράτη και του Αριστοτέλη, την ποίηση του Καβάφη και του Σολωμού, τα τραγούδια του Χατζιδάκι και του Ξυλούρη αλλά πάνω από όλα θα έβλεπαν την περηφάνια του να είσαι Έλληνας. Μία περηφάνια που μπορεί τις τελευταίες δεκαετίες να τσακίστηκε αλλά είναι στο χέρι μας να την ξανακερδίσουμε

 

Η Εύα Ραπούση είναι μαθήτρια της Γ΄ Λυκείου των Εκπαιδευτηρίων Ι. ΤΣΙΑΜΟΥΛΗ.

Advertisements

Tagged as: , , , , , , , , ,

2 Σχόλια »

  1. Πολυ καλο ευα! 😀

  2. ΣΩΣΤΟ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: