Ηλεκτρονικο Περιοδικο των Εκπαιδευτηριων Ι. ΤΣΙΑΜΟΥΛΗ

Τέχνη σε … κρίση

της Χριστίνας Μεσσαριτάκη

 

Τα  τελευταία χρόνια βιώνουμε όλοι σκληρά τα αποτελέσματα της οικονομικής κρίσης. Προϋπήρχε όμως αυτής πολιτιστική κρίση με την οποία συμβαδίζαμε χωρίς να ενοχλούμαστε. Η υπερκαταναλωτική εποχή μας μετάλλαξε το ρόλο της τέχνης, την κατέστησε «εμπόρευμα» και συχνά σύμβολο επίδειξης. Εγκλωβισμένοι στην επίπλαστη ευδαιμονία μας, παραμερίσαμε την ψυχή μας και αποδυναμώσαμε το πνεύμα μας.  Όπως πολύ εύστοχα αναφέρει και η εικαστικός Εύα Καρύδη σε συνέντευξή της, «Σε αυτή τη χώρα, ο καλλιτέχνης μοιάζει να έχει την όψη μηρυκαστικού, το όποιο αναμασά το ίδιο ξανά και ξανά».  Μέσα στους ξέφρενους ρυθμούς χάθηκε η έμπνευση, η ανάγκη για δημιουργία και οι εκπρόσωποι της τέχνης αποπροσανατολίστηκαν.

Τα Μ.Μ.Ε, στην πλειοψηφία τους προωθούν εδώ και καιρό ένα «μοτίβο» καλλιτεχνών που αξίζουν λιγότερο την αναγνώριση και την προώθηση αυτή από  άλλους καλλιτέχνες που στο  μέσο  Έλληνα παραμένουν άγνωστοι. Η επαφή μας με την τέχνη έχει αρχίσει να θυμίζει πανηγυράκι κακόγουστο και όχι εκείνη την εσωτερική διαδικασία που πρέπει να ακολουθούμε  προκειμένου να φτάσουμε στη συγκίνηση και τον πλούτο των συναισθημάτων.  Φανταχτερά και πολυτελή θεάματα δίνουν «ευκαιρίες» σε νέους, όχι απαραίτητα με κριτήριο το ταλέντο και δημιουργούν σε νεότερους εκκολαπτόμενους καλλιτέχνες προσδοκίες για γρήγορη εξέλιξη και εύκολο πλουτισμό.  Αυτή είναι μια κατάσταση που αν συνεχιστεί, πολύ φοβάμαι πως η έντεχνη υπόστασή μας κάποια στιγμή θα αφανιστεί… Γι’ αυτό όμως κύριοι υπεύθυνοι θα είμαστε εμείς. Καθώς η τέχνη ανακαλύπτεται και δεν επιβάλλεται, θα πρέπει να ενεργοποιήσουμε την κριτική μας ικανότητα, να «ανοίξουμε» το μυαλό μας και την ψυχή μας και όχι να καταναλώνουμε βουλιμικά αυτό που μας παρουσιάζεται. Και αυτό θα πρέπει να συμβαίνει όχι μόνο αναφορικά με την τέχνη αλλά γενικότερα σε όλα όσα προβάλλονται μπροστά μας σε ολόκληρη τη ζωή… Ίσως πρέπει να μάθουμε να αναζητούμε την ποιότητα. Ζούμε σε μια εποχή όπου έχουμε όλα τα εφόδια ώστε να ψάχνουμε σχετικά με ό,τι μας αφορά ή μας ενδιαφέρει. Ας αρχίσουμε λοιπόν να αναζητούμε την αυθεντική τέχνη σε οτιδήποτε μας κινεί το ενδιαφέρον, είτε αυτό ονομάζεται μουσική, είτε θέατρο, είτε εικαστικά, είτε λογοτεχνία, γιατί την τέχνη πρέπει να την βρεις, δεν θα σε βρει αυτή…

Η ιστορία έχει δείξει πως οι περίοδοι κρίσης  ευνοούν την καλλιέργεια αληθινής  τέχνης. Ο άνθρωπος που σήμερα ταλανίζεται, σύντομα θα στραφεί σε αυτήν,  στην προσπάθειά του να βρει νέα νοήματα, να αναζητήσει ένα αποκούμπι και μια παρηγοριά, να οραματιστεί και να ονειρευτεί ξανά… Η  τέχνη  λοιπόν πολύ γρήγορα αναμένεται να κάνει μια καινούρια αρχή αφήνοντας πίσω όλα αυτά που έστω για λίγο την έκαναν να χάσει την αξία της…

 

Η Χριστίνα Μεσσαριτάκη είναι μαθήτρια της Γ΄ Γυμνασίου των Εκπαιδευτηρίων Ι. ΤΣΙΑΜΟΥΛΗ.

Advertisements

Tagged as: , , , , , , , ,

4 Σχόλια »

  1. Πρέπει να καταλάβουμε ότι η ποιότητα και όχι η ποσότητα θα καθορίσει την πολιτιστική μας συνέχεια. Ότι είναι πρόχειρο χάνεται, ξεχνιέται… ότι είναι φτιαγμένο με μεράκι και σοφία μένει για πάντα. Είμαστε υποχρεωμένοι να προσέξουμε ώστε να διατηρηθεί και να ανθίσει η πολιτιστική μας παιδεία. Μπράβο Χριστίνα για το ωραίο κείμενο και τον προβληματισμό που έθεσες…

  2. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ κυρία Καρύδη… Χαρά μου να γράφω άρθρα εμπνευσμένη από καλλιτέχνες σαν εσάς!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: