Ηλεκτρονικο Περιοδικο των Εκπαιδευτηριων Ι. ΤΣΙΑΜΟΥΛΗ

Τις πταίει;

του Γιάννη Καπόγιαννη

 

Ποιοί είναι τελικά οι πραγματικοί υπαίτιοι της σημερινής καταστάσεώς μας; Πρόκειται για ένα ερώτημα, το οποίο δε θα ήταν υπερβολή να λέγαμε πως διαχρονικά υπήρχε (και εξακολουθεί να υπάρχει) στο νου εκατοντάδων, πόσο μάλλον χιλιάδων πολιτών της κοινωνικά, πολιτικά, οικονομικά και μάλιστα ηθικά πολύπαθης νεώτερης Ελλάδας. Βεβαίως εξίσου σημαντικό θα πρέπει να θεωρείται και το γεγονός πως το τεράστιο αυτό μέρος των πολιτών, που εκπροσωπεί τα μεσαία και κατώτερα κατά κύριο λόγο στρώματα, έχει κατά τη συντριπτική του πλειοψηφία… κοινή απάντηση! Και τούτο διότι η σημερινή οικονομική, όπως είναι ευρέως γνωστή από την 4η εξουσία (Μ.Μ.Ε) κρίση αποδίδεται στα τραγικά (ηθελημένα ή ακούσια) σφάλματα και τις σκοπιμότητες της ελληνικής και ευρωπαϊκής πολιτικής εξουσίας. Μήπως όμως η κρίση αυτή έχει επιπλέον πλευρές, τις οποίες ελάχιστοι δεν παραλείπουν να εξετάσουν ως κύριο αίτιο της διαμόρφωσης των σημερινών δεδομένων; Ακόμη περισσότερο μήπως σοβαρότατο μερίδιο ευθύνης αντιστοιχεί και στον καθένα μας ξεχωριστά;

kapogia1

Αδιαμφισβήτητα οι πολιτικοί παράγοντες και οι κυβερνήσεις διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση των πολιτικών και κατά συνέπεια κοινωνικών πραγμάτων της πατρίδας μας. Οι λανθασμένοι χειρισμοί τους μπορούν, με χαρακτηριστική ευκολία να δημιουργήσουν αναβρασμό και αντιπαλότητες, στις σχέσεις τους με το σύνολο και στις μεταξύ τους βεβαίως σχέσεις, που κρίνεται σκόπιμο να χαρακτηρίζονται από  αρμονική συνεργασία και αλληλοκατανόηση για το καλό της χώρας και του πληθυσμού της. Όλοι μας όμως επιδιώκουμε να τους αποδώσουμε το μέγιστο των ευθυνών σαν εμείς, δηλαδή οι μέσοι πολίτες που βιώνουμε καθημερινά την ηθική, θα έλεγα παρά οικονομική κρίση, να είμαστε «άγιοι, εξιλεωμένοι από κάθε είδους ευθύνη»…

Αν σκεφτεί κανείς τα φαινόμενα διαφθοράς που έλαβαν τόπο στην «Ελλάδα προ κρίσης» και συνεχίζουν ακόμα και σήμερα να υφίστανται, σε χαμηλότερη ίσως κλίμακα, το λιγότερο θα είναι να τον πιάσει…ίλιγγος! Αλλά ας κάνουμε μία αναδρομή στο κοντινό παρελθόν: Όταν «άνθρωποι» επιχειρούσαν με κάθε τρόπο να κάνουν χρήση παράνομων μέσων, που αντιτίθενται στο νομοθετικό πλαίσιο της χώρας μας και να βλάπτουν συμπολίτες τους, με απώτερο σκοπό το οικονομικό συμφέρον και την κοινωνική και εργασιακή ανέλιξη. Όταν ελάχιστοι είναι αυτοί που ενδιαφέρονται πραγματικά κι όχι λεκτικά για τη σωτηρία του φυσικού περιβάλλοντος, που επιβαρύνεται διαρκώς με καυσαέρια, χημικά απόβλητα, λύματα και σκουπίδια. Όταν σε μία χώρα με τεράστια, μοναδική και φυσικά διαχρονική ιστορία, λίγοι φροντίζουν να ενημερώνονται και να διδάσκονται από τα γεγονότα και τις προσωπικότητες – ήρωες που θυσιάστηκαν στο βωμό  της ειρήνης, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας. Όταν τα φαινόμενα ρατσισμού και υπερκαταναλωτισμού αντί να περιορίζονται συνεχίζουν να εξαπλώνονται και μάλιστα με ραγδαίους ρυθμούς. Όταν οι όροι «δια βίου μόρφωση» και «ενεργός πολίτης» δεν υπάρχουν στο λεξιλόγιο εκατοντάδων, ίσως χιλιάδων συμπολιτών μας, οι οποίοι εκουσίως παραμένουν δέσμιοι της άγνοιας και της πλάνης που τους χαρακτηρίζει από τα παιδικά τους χρόνια. Επίσης όταν παραχωρείται έδαφος σε ακραία εθνικιστικά κινήματα να δράσουν με τρόπο που υποθάλπει τους δημοκρατικούς θεσμούς, κυρίως αν αναλογιστούμε πως άνθρωποι θυσιάστηκαν λίγες δεκαετίες πριν για την αποκατάσταση του πολιτεύματος που γέννησε η χώρα μας και που έχουν πλέον υιοθετήσει όλα τα ανεπτυγμένα και αναπτυσσόμενα κράτη του πλανήτη. Ίσως τα γεγονότα αυτά  οφείλουν να μας προβληματίσουν, έστω και λίγο…

kapogia2

Τα παραπάνω σαφώς και δεν απαλλάσσουν τις κυβερνήσεις από τις βαρύτατες ευθύνες τους. Όμως για να μπορέσουμε να αποκτήσουμε μία ευνομούμενη κοινωνία που θα χαρακτηρίζεται από αλληλεγγύη και να καταφέρουμε να αποδράσουμε από το λαβύρινθο της κρίσης, της τρόικας, του μεσοπρόθεσμου και των μνημονίων, που έχουν αποδεκατίσει με τους απαράδεκτους όρους τις χιλιάδες οικογένειες θα πρέπει να αποκτήσουμε αυτογνωσία και πλήρη συνείδηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεών μας, προς τους εαυτούς μας αλλά και προς τους συνανθρώπους μας…

Ο Γιάννης Καπόγιαννης είναι μαθητής της Γ΄ Λυκείου των Εκπαιδευτηρίων Ι. ΤΣΙΑΜΟΥΛΗ.

Advertisements

Tagged as: , , , , , , , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: