Ηλεκτρονικο Περιοδικο των Εκπαιδευτηριων Ι. ΤΣΙΑΜΟΥΛΗ

Δίας ή Ζευς

του Φίλιππου Κόσκωρη

Ο Δίας ή ο Ζεύς ήταν ο νεώτερος γιος του Κρόνου (εξ ού και το πατρωνυμικό Κρονίδης  κυρίως στην Οδύσσεια ) και της Ρέας καθώς και εγγονός της Γαίας και του Ουρανού. Ο θεός Δίας είναι η ύψιστη  θεότητα του αρχαιοελληνικού πανθέου και θεός του ουρανού και του κεραυνού. Εμβλήματα του θεού ήταν: Ο κεραυνός, ο αετός και η αιγίς. Τον Δία τον είχαν φέρει μαζί τους οι Έλληνες, όταν γύρω στο 2000π.Χ., κατέβηκαν στη Βαλκανική Χερσόνησο (κυρίως τα φύλα που εγκαταστάθηκαν στο Αιγαίο), όπου τους μελλόταν να εγκατασταθούν μόνιμα.

zeus1

Ο Δίας ήταν πανάρχαιος θεός, αφού το όνομά του βρίσκεται και σε άλλους ινδοευρωπαϊκούς λαούς (Ινδούς, Όμβρους, Λατίνους κ.α.). Πρέπει λοιπόν να λατρευόταν από την 3η χιλιετία,  όταν οι λαοί ήταν ενωμένοι και μιλούσαν την ίδια γλώσσα (το όνομα βρίσκεται και σε κείμενα των λαών στην Ελλάδα πριν την εγκατάσταση των Δωρικών φύλων π.χ. κείμενα γραμμικής Β στην Κνωσό 1400π.Χ και την Πύλο 1200π.Χ.). Πρόκειται για έναν παλαιότατο θεό των Αρίων λαών κι όχι μόνο.
zeus2
ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ
Το όνομά του ανάγεται σε : ρίζα div- που σημαίνει ουρανός

Ονομαστική:  Ζεύς

Γενική:  Διός (ΔιFός , diwo)

Δοτική: Diwe (ρίζα div- )

Η έκφραση Ζεύς (πατήρ) αντιστοιχεί ακριβώς με το Diespiter (dies = ημέρα στα λατινικά) εξ ού και το Juppiter των Ρωμαίων (Jovis & Pater), Juppater των Όμβρων  και το Dyaous Pitar των Όμβρων. Αυτό δείχνει την πανάρχαια επίκληση του θεού ως πατέρα. Επίσης στην αρχαία ελληνική ίσως προέρχεται και από το ευδία (= καλοκαιρία).
Μία άλλη άποψη είναι η εξής: η γενική του ονόματος Ζεύς είναι «Διός» που στα αρχαία ελληνικά σημαίνει λαμπρός.

zeus3

Η ετυμολογική προέλευση της λέξης ίσως κληρονομείται από την ινδοευρωπαϊκή ρίζα Dyēus (που σύμφωνα με γλωσσολόγους δίνει την ελληνική λέξη Θεός, την λατινική Deus και την Γερμανική Tiwaz κι άλλες λέξεις σχετικά με το θείο.)

Η σανσκριτική ονομασία του ουρανού dyans συμφωνεί με την ετυμολογική συγγένεια της λέξης.

Άσχετοι με την λέξη Δίας δεν είναι και οι τύποι που δίνονται για την λέξη Δίας και Ζεύς από ελληνικές διαλέκτους: Δεύς , Σδεύς , Ζήν , Τάν  κλπ.. Αυτοί οφείλονται στην διαφορετική προφορά των διάφορων ελληνικών φυλών και την μετατροπή των αρχικών στοιχείων σδ – ζ  γι αυτόν τον λόγο το όνομα Ζεύς έχει ιδιότυπη κλίση (Ζεύς – Διός).

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Wikipedia.

Ελληνική Μυθολογία «Οι Θεοί» (τόμος 2ος, σελίδα 70) του Ιωάννη Κακριδή.

Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ελευθερουδάκη (τόμος 6ος,σελίδα 199).

Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα (τόμος 26ος, σελίδα 35).

 

Ο  Φίλιππος Κόσκωρης είναι μαθητής της Γ΄ Λυκείου των Εκπαιδευτηρίων Ι. ΤΣΙΑΜΟΥΛΗ.

Advertisements

Tagged as: , , , , , , , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: