Ηλεκτρονικο Περιοδικο των Εκπαιδευτηριων Ι. ΤΣΙΑΜΟΥΛΗ

Ο ήχος της Αμερικής

της Αθανασίας Χατζηγιαννάκη

Είναι δύσκολο να μην σκεφτεί κανείς μουσική όταν ακούει τη λέξη «Αμερική» και όχι άδικα. Οι μουσικές ρίζες της Αμερικής είναι τόσο βαθιές όσο και η ιστορία αυτής της χώρας. Οι εμπειρίες, οι ανάγκες, οι ιδεολογίες και τα προβλήματα των ανθρώπων που έγραψαν την ιστορία της ήταν τόσο έντονες που τους ήταν αδύνατο να μην τις εκφράσουν κάπως. Και το κυριότερο μέσο έκφρασης γι’ αυτούς ήταν φυσικά η μουσική.

allo1 Ένα από τα προβλήματα ήταν ο φυλετικός διαχωρισμός που είχε ξεκινήσει με τη μορφή σκλαβιάς Αφρικανών ήδη από τον 18ο αιώνα. Οι Αφρικανοί δεν υπέμεναν την κατάσταση. Έγραφαν τραγούδια με κρυμμένα μηνύματα που δεν μπορούσαν να καταλάβουν άλλοι. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν το τραγούδι “Wade in the Water” της Harriet Tubman που αν και φαινόταν ότι είναι ένα καθαρά θρησκευτικό τραγούδι ήταν στην πραγματικότητα το σινιάλο των σκλάβων να κρυφτούν στο ποτάμι για να μην τους πιάσουν οι κυνηγοί σκλάβων.

allo2

Ακόμα και μετά την κατάργηση της σκλαβιάς με το τέλος του εμφυλίου πολέμου τον 19ο αιώνα, η κληρονομιά αυτών των τραγουδιών συνεχίστηκε. Η θρησκευτική πίστη συνάντησε τη μουσική δημιουργώντας τη gospel, τη μουσική που τραγουδούν στις προτεσταντικές εκκλησίες μέχρι και σήμερα  Τα μπλουζ ήταν η πρώτη λαϊκή μουσική των μαύρων Αμερικάνων, οι οποίοι με ‘’βαθιά’’ φωνή έκαναν ένα διάλογο με την κιθάρα τους εκφράζοντας τις δυσκολίες της ζωής και τα συναισθήματά τους. Παράλληλα κυριαρχεί και ένα άλλο είδος μουσικής επηρεασμένο από αφρικανικές ρίζες- η τζαζ. Ένα είδος που θα αποτελέσει μέσο ελευθερίας εξαιτίας των αυτοσχεδιασμών και διέξοδο από τη ζωή. Όπως είπε βέβαια και ένας από τους σημαντικότερους ντράμερ της τζαζ, ο Art Blakey, «Η τζαζ ξεπλένει τη σκόνη της καθημερινής ζωής».

allo3

Τις ίδιες περιόδους ανθίζει και η μουσική των λευκών, οι οποίοι με τη folk και την country μουσική θα εκφραστούν με τον ίδιο τρόπο για τις δυσκολίες και τις αδικίες της ζωής. Μέσω της folk θα καλλιεργηθεί και το επαναστατικό συναίσθημα, με καλλιτέχνες όπως ο Woody Guthrie, ο οποίος μαχόταν συνεχώς κατά του ρατσισμού και του φασισμού. Η country από την άλλη θα είναι η μουσική των λευκών Αμερικανών των νότιων πολιτειών και θα ακολουθήσει τις παραδόσεις και τη φιλοσοφία των παραδοσιακών τραγουδιών, μια μουσική που θα επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό τη μουσική όπως τη γνωρίζουμε σήμερα. Ο Johnny Cash, ο Garth Brooks και πολλοί άλλοι καλλιτέχνες αυτού του είδους θα παραμείνουν θρύλοι ως και τη σύγχρονη εποχή.

allo4

Όλα αυτά τα είδη, άσχετα από το αν  δημιουργήθηκαν από νέγρους ή λευκούς, θα συνδυαστούν και θα γίνουν η βάση άλλων ειδών που δημιουργήθηκαν από την έντονη ανάγκη των ανθρώπων για αλλαγή. Οι φυλετικές διακρίσεις δεν εξαφανίστηκαν εύκολα και σε μια κοινωνία ό που οι μαύροι χωρίζονταν από τους λευκούς στα λεωφορεία με κουρτίνες, η επανάσταση ήρθε από τη μουσική και κυρίως από το rock n’ roll. Αυτό το είδος το οποίο προήλθε από όλα τα προηγούμενα (τζαζ, μπλουζ, country, γκόσπελ κτλ) δεν γνώριζε φυλετικές διαφορές. Rock n’ roll τραγούδια τραγουδούσαν τόσο μαύροι όσο και λευκοί. Αξιοσημείωτα είναι και τα λόγια του ανθρώπου που έκανε τον πρώτο δίσκο του Elvis , του Sam Phillips «Αν μπορούσα να βρώ ένα λευκό νεαρό με τον ήχο και την αίσθηση ενός νέγρου, θα γινόμουν εκατομμυριούχος». Έτσι και έγινε. Ο  Elvis μαζί με πολλούς άλλους μουσικούς κατάφερε να ενώσει τους μαύρους νέους με τους λευκούς. Πλέον οι λευκοί άκουγαν μαύρους μουσικούς, όπως τον Ray Charles, τον Little Richard, τον Chuck Berry κ.α., ενώ μαύροι άκουγαν λευκούς,  όπως Elvis Presley, Jerry Lee Lewis, The Beach Boys κ.α.. Στις συναυλίες τους οι νέοι έσπαγαν τους φράχτες που τους χώριζαν από το αντίθετο χρώμα και χόρευαν μαζί.

allo5

Αυτό το είδος της μουσικής θα αποτελέσει και τη μεγαλύτερη επανάσταση στη μουσική. Παρά τις ενστάσεις πολλών συντηρητικών της εποχής, ο ρατσισμός άρχισε να υποχωρεί, τα θρησκευτικά τραγούδια τραγουδήθηκαν αλλιώς και ο χορός με έντονες κινήσεις έγινε μέρος της ζωής των ανθρώπων. Από εκεί και πέρα όλα σαν αλυσίδα οδήγησαν τη μουσική στη σημερινή μορφή της. Για άλλη μια φορά η αρχή έγινε στην Αμερική και η έκβαση αυτού του φαινομένου ήταν κάτι παραπάνω από μια πολιτισμική ανακάλυψη. Ήταν η νίκη της τέχνης ενάντια στο ρατσισμό, αφού όπως είχε πει και ο Woody Guthrie: «…είμαι έξω για να τραγουδήσω τα τραγούδια που θα αποδείξουν σε σας ότι αυτός είναι ο κόσμος σας και ότι, αν σας έχει χτυπήσει πολύ σκληρά και σας έχει ρίξει χαμηλά , δεν έχει σημασία τι χρώμα, τι μέγεθος είσαι, πώς είσαι χτισμένος, είμαι έξω για να τραγουδήσω τα τραγούδια που σας κάνουν υπερήφανους για τον εαυτό σας και για τη δουλειά σας. Και τα τραγούδια που τραγουδάω έχουν γραφτεί, στο μεγαλύτερο μέρος τους, για όλους τους ανθρώπους, σαν εσάς…»

allo6

Η Αθανασία Χατζηγιαννάκη είναι μαθήτρια της Β΄ Λυκείου των Εκπαιδευτηρίων Ι. ΤΣΙΑΜΟΥΛΗ.

 

Advertisements

Tagged as: , , , , , , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: