Ηλεκτρονικο Περιοδικο των Εκπαιδευτηριων Ι. ΤΣΙΑΜΟΥΛΗ

Οι καταλήψεις χωρίς προκαταλήψεις

του Μάριου Αθανάσιου Τούμπα

Ακόμα μία σχολική χρονιά  ξεκίνησε  με τους μαθητές να κάνουν τη δική τους επανάσταση κλείνοντας τα σχολεία πριν καν ανοίξουν. Το φαινόμενο των σχολικών καταλήψεων είναι δείγμα μιας νοσηράς κοινωνίας και βεβαίως αποτέλεσμα μιας κακώς νοουμένης δημοκρατίας.

katalipsi1

Είναι φανερό ότι οι καταληψίες μαθητές επιλέγουν έναν εντελώς λανθασμένο τρόπο, με τον οποίο αντιστέκονται στα προβλήματα της σημερινής κοινωνίας. Κλείνοντας τα σχολεία δεν καταφέρνουν τίποτε άλλο παρά την πνευματική τους παράλυση και την συνέχιση της νεοελληνικής φιλοσοφίας του ωχαδερφισμού, αφού το  πραγματικό όπλο των νέων ανθρώπων που θέλουν να  βελτιώσουν την κατάσταση που επικρατεί στο εκπαιδευτικό σύστημα και γενικότερα στην πατρίδα είναι η γνώση. Το μόνο που καταφέρνουν είναι να γκρεμίζουν το μέλλον τους  καθυστερώντας τα μαθήματα που είναι αναγκαία για τους στόχους που οι περισσότεροι μαθητές θέτουν στη ζωή, όπως είναι οι σπουδές. Μα ακόμα και αν δεν σπουδάσει κάποιος, το σχολείο είναι απαραίτητο αφού ο ρόλος του είναι να διαμορφώσει ενεργούς πολίτες με ηθικές αξίες και ιδανικά.

katalipsi2

Το τραγικότερο στην περίπτωση των καταλήψεων είναι ότι λαμβάνουν χώρα στην κατ’ εξοχήν πατρίδα του Πολιτισμού, όπου απέκτησε αξία η έννοια της γνώσεως. Σε καμμία άλλη πολιτισμένη χώρα δεν νομιμοποιούνται τέτοιου είδους δραστηριότητες, για τον απλούστατο λόγο ότι η έννοια «δημοκρατία» δεν  συνεπάγεται κοινωνία στην οποία επιτρέπονται αδιακρίτως τα πάντα. Είναι  βλασφημία της δημοκρατίας και της ελευθερίας  να επιβάλλεται το σκοτάδι της άγνοιας  στο όνομά τους, διότι και η ελευθερία και η  δημοκρατία στηρίχτηκαν κυρίως στην παιδεία. Δε θα ερχόταν ποτέ η ελευθερία της πατρίδος χωρίς τα Κρυφά Σχολειά και τον Πατροκοσμά που διέσωσαν την ελληνική παιδεία και έφεγγαν με το φως της γνώσεως το σκλαβωμένο Γένος.

katalipsi3

Δεν φταίνε όμως αποκλειστικά οι μαθητές για τις καταλήψεις. Ο χαρακτήρας του ανθρώπου διαμορφώνεται  σύμφωνα με το περιβάλλον στο οποίο ζει. Συνεπώς, οι έφηβοι  επηρεάζονται καθοριστικώς από την πνευματική κατάσταση της σύγχρονης νεοελληνικής κοινωνίας και των αξιών, με τις οποίες είναι εμποτισμένη. Όταν το παιδί μαθαίνει στο «δε βαριέσαι!» και στο «ό,τι μπορείς να …. αναβάλεις για αύριο μην το κάνεις σήμερα», τότε φυσικό είναι όταν το παιδί γίνει έφηβος να αντιλαμβάνεται τις καταστάσεις και τις υποχρεώσεις του κατ’ αυτόν τον τρόπο. Μήπως, λοιπόν, ήρθε η ώρα να κάνουν και οι «μεγάλοι» την αυτοκριτική τους και να μπολιάσουν στα παιδιά τους τις αρετές του πραγματικού επαναστάτη;

katalipsi4

Η νέα γενιά αποτελεί την συνέχεια, το μέλλον του έθνους. Ένα έθνος δεν μπορεί να υψώνει το ανάστημά του και να επιβιώνει μέσα στις δύσκολες συγκυρίες αν τα άτομα που το αποτελούν είναι αποχαυνωμένα και απαίδευτα. Επομένως, είναι επιτακτική ανάγκη να καταλάβουμε εμείς οι νέοι του σήμερα ότι  κουβαλάμε στις πλάτες μας μια μακραίωνη και λαμπρά ιστορία, την οποία έχουμε την ευθύνη να συνεχίσουμε και να την λαμπρύνουμε περισσότερο. Αυτό όμως είναι ανέφικτο όταν παραμένουν κλειστοί οι ναοί της παιδείας και του πολιτισμού, δηλαδή τα σχολεία.

Κι  αν το εκπαιδευτικό σύστημα έχει και τα στραβά του, τότε να  οπλιστούμε με την σπουδαία αρετή της υπομονής και θα αντεπεξέλθουμε στις απαιτήσεις.

Ας κινηθεί λοιπόν υπεύθυνα η Πολιτεία αντιμετωπίζοντας  αποφασιστικά και με κατανόηση τις καταλήψεις των σχολείων, δίνοντας  στους εφήβους που προχωρούν σε τέτοιες πράξεις να καταλάβουν το μέγεθος  της ζημιάς που κάνουν στους εαυτούς τους. Για να υπάρξει όμως αποτελεσματική λύση του προβλήματος πρέπει να ευαισθητοποιηθεί ολόκληρο το κοινωνικό σύνολο, γιατί η Πολιτεία χωρίς την ανταπόκριση του λαού δεν μπορεί να πετύχει απολύτως τίποτα. Όμως αυτό είναι άλλο ζήτημα….

Ο Μάριος Αθανάσιος Τούμπας είναι μαθητής της Β΄ Λυκείου των Εκπαιδευτηρίων Ι. ΤΣΙΑΜΟΥΛΗ.

katalipsi5

Advertisements

1 Response »

  1. Πολύ ωραίο άρθρο και όντως έτσι είναι τα πράγματα ,μόνο που απλά θα ήθελα να παρατηρήσω πως και οι καταλήψεις θα είχαν σημασία εαν χρησιμοποιούνταν σωστά , επί παραδείγματι την κοινωνική παρουσία των νέων μπροστά σε ένα σύστημα το οποίο δεν σε λογαριάζει ως φοιτητή (σχολείου ή πανεπιστημίου ) αλλά ξεκάθαρα ως μηχάνημα παραγωγής εργασίας και συγκεκριμένων γνώσεων και ένα σύστημα που τελικά δεν χρειάζεται η υπομονή αλλά η δραστική επανάσταση… Αυτό κρίνεται από τη συλλογική δύναμη των νέων , στην οποία φυσικά τα μεγαλύτερα ποσοστά ανήκουν οι μελλοντικοί δούλοι του χρήματος , των πελατειακών σχέσεων( που το σχολείο φροντίζει καλά να τους μάθει… μέσω δήθεν εκλογών για 15μελή που δεν έχουν παραμικρή ιδέα από αγώνα ) και ανθρώπων που ποτέ δεν θα πιστέψουν στη δύναμη του συλλογικού αγώνα… Φυσικά οι παρούσες καταλήψεις μονό καλό δεν κάνουν …

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: