Ηλεκτρονικο Περιοδικο των Εκπαιδευτηριων Ι. ΤΣΙΑΜΟΥΛΗ

ΠΟΙΗΣΗ : Μία επιλογή ή μια ευκαιρία;

της Μάγδας Κατίκα

poiisi1

Ζούμε σε μια κοινωνία με πληθώρα προβλημάτων τόσο οικονομικών όσο και πολιτικών και ευρύτερα κοινωνικών. Η κρίση όμως και η απαξίωση που τόσο συχνά συναντώνται πλέον, έχουν χτυπήσει την πόρτα και στο χώρο της τέχνης. Μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων  απαξιούν και αδιαφορούν στη θέα και στο άκουσμα ενός ποιήματος ή ενός συγγραφικού κειμένου. Δυστυχώς αυτό που πουλάει πλέον είναι φθηνά θεάματα που αδρανοποιούν τον ανθρώπινο νου. Είναι λοιπόν παράλογο τα παιδία που μεγαλώνουν σε μια τέτοια κοινωνία να μην έχουν καν τις στοιχειώδεις γνώσεις πάνω στην ποίηση και τη λογοτεχνία;;; Τους έχει δοθεί ποτέ το ερέθισμα να ασχοληθούν;;

Προσεγγίζοντας το θέμα σα μαθήτρια, από μία σκοπιά που ίσως λίγοι είχαν σκεφτεί μπορώ να καταθέσω ότι οι νέοι σήμερα μπορεί να αδιαφορούν για την ποίηση, θεωρώντας την κάτι βαρετό, αλλά αυτό συμβαίνει προσπαθώντας να κρύψουν την άγνοιά τους. Μια άγνοια για την οποία σε καμία περίπτωση δεν ευθύνονται οι ίδιοι.. Κανείς ποτέ δεν έχει ασχοληθεί με το μυαλό και την ψυχή αυτών των παιδιών, κανείς δεν προσπάθησε να τους διδάξει ποίηση και την ουσία των ποιημάτων, να τους κάνει να καταλάβουν πως τα πράγματα και οι αξίες που μπορούν να αποκομίσουν για τη ζωή τους είναι αμέτρητα. Ποίηση διδάχθηκαν μόνο χρησιμοθηρικά για να γράψουν αργότερα εξετάσεις. Συγκριτικά ο αριθμός των παιδιών που είχαν κάποια ευκαιρία ή κάποιο ερέθισμα που να τους μυήσει στο χώρο της ποίησης και της λογοτεχνίας είναι συντριπτικά λίγος. Ποιος λοιπόν μπορεί να κατηγορήσει αυτά τα παιδιά για άγνοια και αδιαφορία, όταν κανείς δεν έχει ασχοληθεί μαζί τους και με την καλλιέργεια του μυαλού τους;; όταν όλοι τους αντιμετωπίζουν ως άκριτα και υποδουλωμένα πλάσματα στο σημερινό τρόπο ζωής;;

poiisi2

Δυστυχώς έχουμε φτάσει σε σημείο οι ευκαιρίες που έχουν τα παιδιά να γνωρίσουν την ποίηση να είναι ελάχιστες. Λυπηρό αλλά αληθινό είναι το γεγονός ότι συνήθως τα παιδιά των εύρωστων οικονομικά οικογενειών έχουν τη δυνατότητα να καλλιεργήσουν το μυαλό τους, πηγαίνοντας σε συλλόγους, έχοντας προσωπικούς καθηγητές κλπ. Τα παιδιά που μεγαλώνουν σε οικογένειες που δεν έχουν αυτή την οικονομική ευρωστία, που είναι και η πλειονότητα των οικογενειών σήμερα, δεν πρέπει να έχουν την ευκαιρία;;; Το σχολείο είναι φορέας εκπαίδευσης, πολιτισμού και παιδείας, στόχος του λοιπόν πρέπει να είναι η διαμόρφωση ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων που έχουν ένα εύρος γνώσεων και από εκεί και πέρα μπορούν να επιλέξουν τι τους ενδιαφέρει ή όχι.

Η ποίηση σα μάθημα στα σχολεία δεν υφίσταται.. Ωστόσο υπάρχει το μάθημα της λογοτεχνίας, στο οποίο οι μαθητές διδάσκονται αποσπάσματα γνωστών ποιημάτων. Το θέμα είναι κατά πόσο διδάσκεται όπως θα έπρεπε. Οι περισσότεροι από τους σημερινούς μαθητές πιστεύουν ότι από το μάθημα της λογοτεχνίας δεν έχουν να αποκομίσουν τίποτα, είναι απλά ένα δίωρο την εβδομάδα, από το οποίο αποστηθίζουν ερωτήσεις για να γράψουν στα διαγωνίσματα. Πόσο μάλλον η ποίηση, θεωρείται ότι είναι κάτι ξένο και μη προσιτό για εκείνους. Όλη αυτή η νοοτροπία που έχει προωθηθεί όμως είναι λανθασμένη. Η ποίηση μπορεί να σε οδηγήσει σε καινούργιους δρόμους και να σε κάνει να σκεφτείς πράγματα για τη ζωή σου που δεν είχες φανταστεί. Κανονικά λοιπόν στα σχολεία θα έπρεπε να υπήρχε ένα μάθημα, πέρα από εξετάσεις και βαθμούς, που θα έδινε στους μαθητές την ευκαιρία να αποκτήσουν επαφή με τον ποιητικό λόγο.

poiisi3

Από την άλλη πλευρά, εξετάζοντας το θέμα διεξοδικά κανείς δεν εγγυάται ότι αν δινόταν αυτή η ευκαιρία στους μαθητές εκείνοι θα ανταποκρίνονταν θετικά.  Αυτό που θα συνέβαινε είναι να αυξηθεί ο αριθμός των νέων που έρχονται σε επαφή με την ποίηση. Έτσι κι αλλιώς δεν γίνεται να αρέσουν όλα και σε όλους.. Η ποίηση πάντως είναι ένας νέος κόσμος σκέψης και έκφρασης. Αναμφίβολα υπάρχουν νέοι που χωρίς να τους έχει δοθεί κάποιο ερέθισμα ασχολούνται και με την ποίηση και την αντιμετωπίζουν ως τρόπο έκφρασης και μετάδοσης συναισθημάτων. Είναι παρήγορο ότι στις μέρες μας υπάρχουν ακόμα νέοι που βλέπουν την ποίηση ως  διέξοδο έκφρασης, ως κραυγή διαμαρτυρίας, ποίηση ως καταγγελία και ως αναζήτηση της χαμένης μας ευαισθησίας, όπως θα έπρεπε να την αντιμετωπίζουν όλοι…

poiisi4

Η Μάγδα Κατίκα είναι μαθήτρια της Α΄ Λυκείου των Εκπαιδευτηρίων Ι. ΤΣΙΑΜΟΥΛΗ.

poiisi5

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: