Ηλεκτρονικο Περιοδικο των Εκπαιδευτηριων Ι. ΤΣΙΑΜΟΥΛΗ

ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ ΘΕΟΣ

της Γιώτας Καραχρήστου

«Οποιοσδήποτε εμπλέκεται σοβαρά με την επιστήμη αποκτά την πεποίθηση ότι κάποια δύναμη είναι φανερή στους νόμους του σύμπαντος, ένα πνεύμα που είναι πολύ ανώτερο από τον άνθρωπο». (Albert Einstein )

Untitled

Πώς δημιουργήθηκε ο κόσμος; Πάντα οι άνθρωποι ζητούσαν να το μάθουν και οι απαντήσεις προέρχονταν απ’ όλες τις πλευρές: από τη θρησκεία, την παράδοση, τη φιλοσοφία, το μυστικισμό και την επιστήμη.

Η σύγκρουση μεταξύ θεολογίας κι επιστήμης, που έγινε το Μεσαίωνα ήταν αποτέλεσμα της άγνοιας ότι οι θεούμενοι – θεόπτες Προφήτες, Πατέρες, Απόστολοι, δεν κάνουν επιστήμη αλλά εκφράζουν την αποκαλυπτική τους εμπειρία μέσα από τις επιστημονικές γνώσεις της εποχής τους.

Untitled2

Ακούγοντας τις δυο αυτές λέξεις, Επιστήμη και Θεός, το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων αυτόματα τοποθετεί ανάμεσά τους το σύμβολο της αντίθεσης. Είναι όμως έτσι;

Στην πραγματικότητα αν τοποθετήσουμε τον καθένα από τους δυο χώρους (θεολογία κι επιστήμη) στην πραγματική τους διάσταση θα διαπιστώσουμε πως όχι μόνο δεν υπάρχει καμμιά αντίθεση αλλά μια καταπληκτική σύμπλευση και συναλληλία.

Στο χώρο της Εκκλησίας πραγματώνεται η αποκάλυψη του Θεού στον άνθρωπο, είναι χώρος πνευματικός. Η επιστήμη από την άλλη με την παρατήρηση και το πείραμα, και με τη συνεχή εξέλιξή της προσπαθεί να ανακαλύψει τη γνώση η οποία από μόνη της καθόλου δεν αντιφαίνεται στην ύπαρξη ή όχι του Θεού.

Πολλοί και μεγάλοι επιστήμονες ήταν ταυτόχρονα και πιστοί άνθρωποι. Τέτοιος ήταν για παράδειγμα ο Πολωνός αστρονόμος Κοπέρνικος που έθεσε το θεμέλιο όλης της σύγχρονης αστρονομίας. Ο Κοπέρνικος δεν ήταν μόνο πιστός αλλά ήταν και κληρικός.

Untitled3

Ένας μεγάλος βακτηριολόγος, ο Παστέρ που έθεσε τις βάσεις της σύγχρονης βακτηριολογίας, όλα τα επιστημονικά του έργα, τα άρχιζε με τη θερμή προσευχή στο Θεό.

Untitled4

Άρα, που εστιάζεται πραγματικά, η όποια σύγκρουση που κατά καιρούς υπάρχει;

Η Θεολογία δεν αρνείται την επιστήμη. Η Επιστήμη αρνείται ό,τι δεν ερευνάται αρνείται τον πνευματικό κόσμο, ο οποίος ερευνάται μόνο μέσω της γνώσης της καρδιάς. Σε αυτό και μόνο υπάρχει η διαφωνία, η αντίθεση, καλύτερα η διαφορά ανάμεσα στους δυο αυτούς χώρους.

Στην Ορθοδοξία, σύμφωνα με τον Πατέρα Γ. Μεταλληνό, η αντίθεση – και σύγκρουση – πίστεως κι επιστήμης δεν είναι αυτονόητη. Πρόκειται για ψευδοπρόβλημα, διότι και η Ορθοδοξία στην αυθεντική της έκφραση και πραγμάτωση είναι επιστήμη με διαφορετικό γνωστικό αντικείμενο.

Untitled5

Υπάρχουν δύο γνώσεις: η γνώση του ακτίστου (= Θεός) και η γνώση του κτιστού (= ο κόσμος ως δημιουργία). Η γνώση του Θεού επιτυγχάνεται με τη συνέργεια ανθρώπου και Θεού. Η γνώση του κόσμου που είναι φυσική επιτυγχάνεται με την επιστημονική έρευνα. Άρα τα όρια των δυο αυτών επιστημών είναι ευδιάκριτα. Οι φυσικές επιστήμες επιδιώκουν τη θέαση του μακρόκοσμου και του μικρόκοσμου. Η επιστήμη της πίστεως στοχεύει στη θέα(ση) του Θεού. Με δεδομένη λοιπόν αυτή τη διάκριση των γνώσεων είναι αδύνατη η σύγκρουση Ορθοδοξίας κι Επιστήμης άρα κι αδικαιολόγητη.

Εν κατακλείδει: «Ο Θεός έδωκεν ανθρώποις επιστήμην ενδοξάζεσθαι εν τοις θαυμασίοις Αυτού» (Σοφία Σειράχ 38,6)

Untitled6

Η Γιώτα Καραχρήστου είναι Θεολόγος και διδάσκει στα Εκπαιδευτήρια Ι. ΤΣΙΑΜΟΥΛΗ.

 

Untitled7

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: